Irina Troma to profesjonalna malarka, artystka ziemi i edukatorka, uznawana za twórczynię monumentalnych dzieł, które eksplodują żywymi kolorami i bogatą fakturą. Charakteryzuje swoją sztukę jako autentyczną i współczesną, szczególnie gdy jest prezentowana w przestrzeniach wnętrz. Troma wierzy, że kolory w jej obrazach są symbolicznymi reprezentacjami, funkcjonującymi jako wizualne metafory, które przekształcają prawdziwe ludzkie relacje w ekspresyjne aluzje kolorystyczne.
Interakcja między formą a filozoficzną interpretacją leży w sercu artystycznego procesu Tromy. Szczególnie fascynuje ją stosowanie kształtów jako namacalnych obiektów, które nadają się do ciągłego przekształcania i odkrywania na nowo. Nawet gdy przedstawia Madonny, jej podejście zmierza w kierunku abstrakcji, a nie dosłownego portretowania, zachęcając widzów do refleksji nad formą i znaczeniem, które wykraczają poza dosłowne odczytanie.
Prace Tromy opierają się na badaniu różnorodnych zjawisk i stanów istnienia poprzez oryginalne zestawienia kolorów i form. Dla niej kolor jest najważniejszym elementem jej dzieł, podczas gdy wyraźne kształty i rytmiczne kompozycje służą do podkreślenia i wzmocnienia jej dynamicznych pomysłów kolorystycznych. Dzięki tym aspektom stara się uczynić widocznym to, co wcześniej niewidoczne, i nadać formę niematerialnym odczuciom.
Oprócz własnych działań twórczych, Irina Troma z pasją angażuje się w edukację artystyczną. Założyła i obecnie prowadzi studio malarskie dla dorosłych "My Colour", gdzie stworzyła unikalny program nauczania skupiający się na badaniu koloru dla dorosłych uczniów. Jej oddanie zarówno praktykowaniu, jak i nauczaniu sztuki potwierdzają jej liczne wystawy, w tym prezentacje w Litwie, Holandii oraz w kilku renomowanych miejscach, takich jak Galeria Sv. Jonas w Wilnie (2022), Muzeum Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Wileńskiego, Galeria Arka i inne, od 2004 do 2022 roku.
O tym dziele+
Obraz przedstawia surrealistyczną, abstrakcyjną kompozycję z żywymi, ziemskimi odcieniami i teksturami dotykowymi. Centralna figura składa się z ciekawie splątanych form i objętości. Wydłużony, sinusoidalny niebieski kształt, przypominający skręconą szatę lub falującą wstęgę, dominuje w dziele. Ta sinusoidalna forma owija się wokół cylindrycznej, wazonowatej struktury, która wizualnie stabilizuje kompozycję. Różnorodne elementy sugerują organiczną fuzję: połączenie ciemnej zieleni, głębokiego niebieskiego i ziemskich odcieni podkreśla rzeźbiarską jakość obiektu. Na szczycie, w nietypowej pozycji, znajduje się dłoń namalowana w miękkim, mięsistym odcieniu pomarańczowym, wprowadzająca ludzki element, który zdaje się chwytać lub łączyć z abstrakcyjną formą, zacierając granice między żywym a nieożywionym. Tło jest minimalistyczne i stonowane, podkreślając formy poprzez subtelne współgranie światła i cienia, podczas gdy okrągły motyw pod obiektem rzuca ciemne, cieniowane odbicie, ugruntowując enigmatyczne formy w nieokreślonej przestrzeni.
