Irena Jasiūnienė, artystka urodzona i wychowana w Darbėnai, miasteczku położonym w regionie Żmudzi, od ponad trzydziestu lat mieszka i pracuje w Panevėžys, które teraz uważa za swój dom.
W ostatnich latach Irena Jasiūnienė poświęca coraz więcej uwagi i energii malarstwu. Większość jej inspiracji pochodzi z najbliższego otoczenia – natury, pobliskich krajobrazów oraz różnych miejsc, które odwiedzała zarówno w Litwie, jak i za granicą podczas swoich podróży.
Artystka ma szczególną skłonność do przedstawiania rzeczywistości, jak ją postrzega, preferując tematy, które wydają się naturalne i znajome. Krajobrazy i martwe natury pozostają zatem wśród jej ulubionych gatunków. Poprzez nie stara się przekazać wizję świata, która jest autentyczna i dostępna.
Żywotność, intensywne kolory i poczucie autentyczności to cechy, do których Irena Jasiūnienė nieustannie dąży w swojej sztuce. Stara się tworzyć obrazy, które emanują pozytywnością i inspirują do wzniosłych emocji u tych, którzy je oglądają, wierząc, że sztuka powinna angażować zarówno oko, jak i serce.
O tym dziele+
Na pierwszym planie rozciąga się bujna łąka wypełniona wibrującą mieszanką dzikich kwiatów; niezliczone odcienie różu, bieli, żółci i zieleni tworzą żywą tapetę flory. Ten kolorowy naturalny dywan delikatnie falujący z niewielkimi wzgórzami i dolinami. Pośród tego naturalnego splendoru w tle widać panoramę miasta, symbole zasięgu nowoczesności, z wysokimi budynkami wznoszącymi się w niebo, złagodzonymi przez mglistą poranną światłość. Po lewej stronie kompozycji subtelnie zasugerowano rzekę lub dużą wodę, z dużym mostem rozciągającym się przez nią, co dodatkowo łączy spokojną dzikość pierwszego planu z zbudowanym środowiskiem miejskim poza. Niebo powyżej to stonowana mieszanka żółci i błękitu, sugerująca wczesny poranek, w którym spokój świtu wciąż łagodzi dzień. Przejście od naturalnego pierwszego planu do miejskiego tła sugeruje narrację koegzystencji między światem naturalnym a rozwojem ludzkim.
