Ieva Stoškienė to wybitna artystka, której twórczość jest głęboko kształtowana przez duchową otwartość i refleksję. Porównuje siebie do pióra prowadzonego przez Stwórcę, które z pokorą i podziwem rysuje linie istnienia. Dla Ievy sztuka przekracza to, co jest jedynie widoczne; służy jako medium do przekazywania wewnętrznych krajobrazów doświadczeń, wytrwałości i objawienia. Poprzez swoje dzieła pragnie wywołać blask, pokój oraz głębokie tajemnice, które są nieodłączne od ludzkiego doświadczenia.
Prowadząc na co dzień zwyczajne życie, Ieva nieustannie wraca do malarstwa, wciąż zadając sobie pytanie, dlaczego akt tworzenia jest tak integralny dla jej istnienia. Kiedy tylko zaczyna rysować, zauważa, że czas zdaje się zatrzymywać, a tusz płynie bez wysiłku z jej pióra, jakby kierowane przez niewidzialną rękę. W trakcie tych twórczych epizodów akt staje się formą medytacji i odkrycia, przynosząc prace, które są zarówno nowe, jak i przypominające coś już znanego. Ieva twierdzi, że prawdziwa kreatywność wyłania się z miejsca spokoju i otwartości, pozwalając zarówno życiu, jak i sztuce rozwijać się w swoim własnym rytmie.
Artystyczna droga Ievy Stoškienė rozpoczęła się wcześnie. Po ukończeniu studiów w Szkole Sztuk Pięknych w Alytusie, gdzie pielęgnowała swoje podstawowe umiejętności i miłość do rysunku, podjęła studia architektoniczne, zdobywając zarówno tytuł licencjata, jak i magistra na Wileńskim Uniwersytecie Technicznym im. Gediminas (VGTU). Jej połączenie artystycznej intuicji i architektonicznej rygorystyki nadaje jej pracom unikalną klarowność i głębię.
W latach 2002-2009 Ieva odegrała kluczową rolę w magazynie "Naujas namas", gdzie była redaktorką naczelną. Ta pozycja pozwoliła jej wpływać na dyskusję na temat publikacji artystycznych i projektowych w Litwie. Obecnie mieszka i pracuje w Wilnie, poświęcając się rysowaniu tuszem kolorowym, piórami i pędzlami – mediami, które służą jej jako narzędzia do nieustannego badania zmieniającej się relacji między sobą, kreatywnością a otoczeniem.
O tym dziele+
Obraz przedstawia twarz pokrytą delikatnymi, wirującymi liśćmi, co nadaje jej marzycielski charakter. Tylko część twarzy jest widoczna: usta pomalowane na jaskrawoczerwono i grzbiet nosa. Tło jest proste, co podkreśla białe i szare liście oraz twarz. Styl Ievy Stoškienė jest tutaj dość skomplikowany i szczegółowy. Używa cienkich linii do tworzenia liści, nadając im miękki i płynący wygląd. Kontrast między żywymi czerwonymi ustami a stonowanymi tonami liści i tła przyciąga uwagę widza bezpośrednio do centrum. Dzieło sztuki wydaje się spokojne, a jednocześnie intrygujące, być może eksplorując tematy natury, ludzkich emocji lub podświadomości. Wybór kolorów i staranna praca linii sprawiają, że ten obraz jest urokliwy i delikatny.




















