Dzieło we wnętrzu
Ieva Stoškienė to wybitna artystka, której twórczość jest głęboko kształtowana przez duchową otwartość i refleksję. Porównuje siebie do pióra prowadzonego przez Stwórcę, które z pokorą i podziwem rysuje linie istnienia. Dla Ievy sztuka przekracza to, co jest jedynie widoczne; służy jako medium do przekazywania wewnętrznych krajobrazów doświadczeń, wytrwałości i objawienia. Poprzez swoje dzieła pragnie wywołać blask, pokój oraz głębokie tajemnice, które są nieodłączne od ludzkiego doświadczenia.
Prowadząc na co dzień zwyczajne życie, Ieva nieustannie wraca do malarstwa, wciąż zadając sobie pytanie, dlaczego akt tworzenia jest tak integralny dla jej istnienia. Kiedy tylko zaczyna rysować, zauważa, że czas zdaje się zatrzymywać, a tusz płynie bez wysiłku z jej pióra, jakby kierowane przez niewidzialną rękę. W trakcie tych twórczych epizodów akt staje się formą medytacji i odkrycia, przynosząc prace, które są zarówno nowe, jak i przypominające coś już znanego. Ieva twierdzi, że prawdziwa kreatywność wyłania się z miejsca spokoju i otwartości, pozwalając zarówno życiu, jak i sztuce rozwijać się w swoim własnym rytmie.
Artystyczna droga Ievy Stoškienė rozpoczęła się wcześnie. Po ukończeniu studiów w Szkole Sztuk Pięknych w Alytusie, gdzie pielęgnowała swoje podstawowe umiejętności i miłość do rysunku, podjęła studia architektoniczne, zdobywając zarówno tytuł licencjata, jak i magistra na Wileńskim Uniwersytecie Technicznym im. Gediminas (VGTU). Jej połączenie artystycznej intuicji i architektonicznej rygorystyki nadaje jej pracom unikalną klarowność i głębię.
W latach 2002-2009 Ieva odegrała kluczową rolę w magazynie "Naujas namas", gdzie była redaktorką naczelną. Ta pozycja pozwoliła jej wpływać na dyskusję na temat publikacji artystycznych i projektowych w Litwie. Obecnie mieszka i pracuje w Wilnie, poświęcając się rysowaniu tuszem kolorowym, piórami i pędzlami – mediami, które służą jej jako narzędzia do nieustannego badania zmieniającej się relacji między sobą, kreatywnością a otoczeniem.
O tym dziele+
Dzieło sztuki przedstawia botaniczną scenę wykonaną z finezją, używając głównie odcieni szarości z selektywnymi plamami czerwieni, podkreślającymi szczególne elementy. Przedstawia szereg szczegółowych ilustracji roślin, które ukazują różne tekstury i formy. Po lewej stronie, skupiska jagód wiszą w starannie ułożonym porządku, ukazując głębię przez nakładanie sferycznych form. Obok jagód znajdują się cebule, delikatnie przedstawione, z naciskiem na ich zakrzywione i warstwowe struktury leżące na plamie czerwieni, która kształtuje centralne ułożenie kompozycji. Ten odważny kolor podkłada część cebul i rozciąga się pod różnorodnymi, falującymi wzorami liści, wprowadzając żywy kontrast do ponurych szarości. Po prawej stronie liście rozwijają się z niemal ozdobną gracją, z jednym dużym liściem, który szczególnie elegancko się rozkłada, przypominając ogon piór pawia. Te liście mają ostre, płynące linie, które dodają dynamicznego ruchu, kontrastując, a jednocześnie uzupełniając bardziej statyczne, zaokrąglone formy jagód i cebul. Niektóre liście pokazują żyły w jaśniejszej szarości, łagodząc ich wizualną wagę na tle czerwieni. Małe gałązki i kwiat z cienkimi, kolczastymi płatkami wprowadzają poczucie delikatności wśród bardziej solidnych elementów. Ogólnie kompozycja wykorzystuje ograniczoną paletę kolorów i mieszankę realizmu oraz stylizowanej abstrakcji, aby podkreślić naturalne piękno i różnorodność form w królestwie roślin. Dzieło sztuki jest spokojnym i szczegółowym przedstawieniem flory, gdzie każdy element, czy to liść, jagoda, czy cebula, przyczynia się do zharmonizowanej i pięknie zrównoważonej wizualnej eksploracji.
