Gvidas Latakas (ur. 1972) jest litewskim artystą wizualnym i poetą.
W 1995 roku ukończył projektowanie biżuterii w Wyższej Szkole Sztuk Stosowanych w Telšiai, a w 2006 roku uzyskał dyplom z malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Jest również pedagogiem i od 2019 roku uczy malarstwa dzieci i dorosłych w Szkole Sztuki im. Antanasa Martinaitisa w Kownie.
Latakas opublikował zbiory poezji Kol išsiris varniukai (Zanim młode wrony się wyklują, 2008), Nekalendoriniai šventieji (Święci poza kalendarzem, 2012), Lokenos (2015), Salos (Wyspy, 2022) oraz Gavendos (2025). Jego poezja charakteryzuje się mitopoetyckimi podtekstami i aluzjami do narracji biblijnych, historycznych, legendarnych i folklorystycznych. Wyraźna persona narratora nadaje jego wierszom silną jakość narracyjną. Jego język jest bliski codziennej mowie i bogaty w regionalne dialekty.
Oprócz pisania, Latakas tworzy medale, emaliowane miniatury, obrazy i ilustracje zarówno do swoich książek, jak i książek innych autorów. Bierze udział w wystawach sztuki od 1997 roku, organizując 12 wystaw indywidualnych i biorąc udział w ponad 40 wystawach zbiorowych, plenerach i sympozjach. Jego prace wizualne często przedstawiają tematy religijne czerpane z życia świętych, zawierają symbolikę mitologiczną oraz teksty poetyckie i znaki symboliczne w obrazach i medalach. Jego prace znajdują się w zbiorach Litewskiego Muzeum Narodowego, Muzeum Alka w Żmudzi oraz w zbiorach prywatnych.
O tym dziele+
Obraz "Płatki motyla" autorstwa Gvidasa Latakasa to dyptyk, co oznacza, że składa się z dwóch paneli. Po lewej stronie miękkie i abstrakcyjne formy tworzą poczucie ruchu. Widać kształty przypominające skrzydła motyla, namalowane w stonowanych kolorach z nutami szarości, bieli i brązu. Ta część wydaje się lekka i eteryczna. Na prawym panelu pojawia się postać ludzka. Postać jest zarysowana szerokimi, odważnymi pociągnięciami. Kolory są żywe, z czerwieniami, błękitami i żółciami tworzącymi dynamiczny kontrast. Wyraz i forma postaci są abstrakcyjne, co dodaje tajemniczości. Latakas używa mieszanki stylów abstrakcyjnych i ekspresjonistycznych. Pociągnięcia pędzla są widoczne i energetyczne, nadając obrazowi teksturę i głębię. Ta kombinacja tworzy żywy i skłaniający do myślenia kawałek. Dzieło zaprasza do odkrywania i interpretacji jego znaczenia.
