Gitas Markutis jest uznawany w świecie sztuki nowoczesnej za twórcę współczesnych krajobrazów. Jego prace często przedstawiają miejsca na Litwie, z których wiele jest łatwo rozpoznawalnych dla widzów. Jednak Markutis posiada wyjątkową zdolność do przedstawiania tych miejsc w taki sposób, że na pierwszy rzut oka wydają się one nieznane, skłaniając widzów do odkrywania scen na nowo poprzez jego artystyczną wizję.
Czerpie inspirację z subtelnego uroku litewskiej natury, dostrzegając, że nie każdy widok jest z definicji wizualnie uderzający. Markutis zauważył, że wyobraźnia jest niezbędna do podniesienia zwykłych widoków do poziomu fascynujących dzieł sztuki. Otwarcie mówi o trudnościach związanych z tworzeniem, podkreślając, że nie każdy obraz jest natychmiastowym sukcesem, ale wytrwałość jest kluczowym elementem jego praktyki: "W malarstwie czasami wygrywasz, czasami przegrywasz, ale zawsze staram się odzyskać to, co straciłem."
Definiującą cechą pracy Markutisa jest jego metoda rozkładania krajobrazów na geometryczne kształty, włączając dekoracyjne linie konturowe oraz odważne kontrasty kolorów. Nawet gdy wybiera bardziej neutralne i naturalne odcienie, zmienia ich proporcje, aby stworzyć nowy efekt. Jego kompozycje często ukazują harmonijną relację między naturalnym krajobrazem a elementami ludzkiego osiągnięcia, takimi jak budynki architektoniczne, pozwalając zarówno historycznym budowlom, jak i naturze wzajemnie podkreślać swoje piękno.
Najbardziej uderzającym aspektem obrazów Gitasa Markutisa są jego żywe, ekspresyjne pociągnięcia pędzla, które przekazują delikatny ruch przypominający lekki powiew wiatru. Jego pomysłowe podejścia do kompozycji również przedstawiają widzom niespodziewane punkty widzenia, czasami zbliżając się do abstrakcji. Dzięki temu połączeniu umiejętności technicznych i kreatywnej wizji, Markutis zaprasza widzów do doświadczenia znanych krajobrazów z zupełnie nowych perspektyw.
O tym dziele+
W żywym obrazie "Noc nad morzem" autorstwa Gitas Markutis uchwycona jest istota abstrakcyjnego nocnego krajobrazu poprzez energetyczne pociągnięcia pędzla i patchwork żywych kolorów. Różne odcienie niebieskiego dominują w tle, sugerując głęboki ocean i nocne niebo, przerywane białymi plamami, które przywołują na myśl pieniste fale morskie pod blaskiem księżyca. Kątowe kształty i kontrastujące kolory, takie jak ochra, sienna i zieleń mchu, rozprzestrzeniają się po płótnie, nadając scenie żywiołowy dynamizm, który może sugerować skały, plażę i roślinność w pobliżu wody. W tak abstrakcyjnej interpretacji tradycyjne formy przekształcone są w fragmentaryczne kształty geometryczne, wywołując poczucie rytmicznego ruchu, podobnego do niespokojnego morza poruszanego niewidzialnym wiatrem. Mała obecność księżyca lub źródła światła przedstawiona jest przez samotne białe koło, umieszczone centralnie na górze, kąpiące chaotyczny krajobraz w delikatnej luminescencji, która ostro kontrastuje z otaczającymi ciemnymi odcieniami.
