Gerda Grigaliūnaitė jest artystką, której twórcza droga rozpoczęła się w dzieciństwie, kształtowana przez godziny spędzone w pracowni artystycznej ojca. Już od najmłodszych lat rodzice wspierali jej zamiłowanie do sztuki i zachęcali do podjęcia formalnego kształcenia. Gerda rozpoczęła naukę w Szkole Sztuki Adomasa Brakasa, gdzie rozwinęła podstawowe umiejętności, które później pogłębiła podczas studiów w Gray's School of Art na Uniwersytecie Roberta Gordona, co pomogło zdefiniować jej wizję artystyczną i tożsamość.
Podczas studiów Gerda zaczęła traktować swoje obrazy i ilustracje jako formę wizualnego dziennika, uchwycając fragmenty rzeczywistości wzbogacone o elementy wyobraźni. Co ją wyróżnia, to częste użycie zwierząt zamiast postaci ludzkich w swoich pracach. Te zwierzęta, przedstawione w rozpoznawalnych sytuacjach lub angażujące się w codzienne czynności – takie jak odbieranie dyplomów czy robienie selfie – pozwalają Gerda badać swoją tożsamość w sposób zarówno osobisty, jak i relatywny.
W twórczości Gerdy zwierzęta są czymś więcej niż tylko zastępstwem dla ludzi; stanowią one reprezentacje aspektów osobowości artystki. Przedstawiając zwierzęta w znanych, ludzkich sytuacjach, tworzy sceny o szerokim zasięgu. Te stworzenia, jednocześnie zabawne i refleksyjne, zachęcają widzów do identyfikacji z nimi, tworząc znaczącą więź, która łączy artystę z publicznością i sprawia, że jej sztuka jest uniwersalnie angażująca.
Wyjątkowy styl i opowiadanie Gerdy Grigaliūnaitė przyniosły jej uznanie w środowisku artystycznym. Jej prace były prezentowane na znaczących wystawach, takich jak New Designers 2019 w Londynie, a także na dużych targach sztuki na Litwie, w tym na Festiwalu Jurajskim w Klaipędzie i Dniach Wilna. Te wystawy umożliwiły Gerda zaprezentowanie swoich wizualnych dzienników szerszej publiczności, podkreślając jej wyjątkowy talent i twórczy głos.
O tym dziele+
Obraz przedstawia format diptichu, gdzie każdy okrągły panel jest odrębny, ale razem tworzą spójną narrację. Na lewym panelu, na żywym niebieskim tle, znajduje się realistycznie namalowana żaba o głównie białym ciele ozdobionym uderzającymi czerwonymi i czarnymi oznaczeniami. Żaba jest przedstawiona w żywej i animowanej postawie, jakby uchwycona w ruchu. Prawy panel przedstawia zielone tło przecięte geometrycznymi symbolami w bieli – strzałką skierowaną w górę, trójkątem obejmującym strzałkę w górę oraz trójkątną pętlą. Obok tych symboli, na maroon circle, pojawia się skupisko żółtawych kryształów siarki o szorstkich teksturach i ciemnych inkluzjach, które wydają się dotykowe i szczegółowe. Dwa panele, otoczone szerszymi pasami jasnego maroon, tworzą wizualny dialog między życiem organicznym a symbolami chemicznymi, sugerując tematy natury, nauki i być może problemów środowiskowych.
