Dzieło we wnętrzu
Wszystkie obrazy Gabrielė Prišmantaitė (urodzona w 1990 roku) mają jedną wspólną cechę - odczucie wiatru przepływającego przez nie. Trawy, które maluje, zdają się kołysać i falować, poruszone niewidzialnymi prądami - zginają się, szeleszczą i znów wznoszą.
Artystka sama opisuje malowanie jako sposób na dotarcie do tajemnicy natury, gdzie każdy kwiat zawiera wszechświat w sobie, dlatego każda łodyga, każdy źdźbło trawy jest malowane z taką delikatnością i starannością. Te dzieła sztuki reprezentują magiczny moment, kiedy szept natury ucisza nasz wewnętrzny monolog i ogarnia nas spokój i cisza, zakorzenione w teraźniejszości, nie niepokojone ani przez przeszłość, ani przez przyszłość.
Metafora falujących traw jest szczególnie wymowna. Poruszone i szeleszczące przez wiatr, łodygi zginają się, ale nie łamią. Piękno natury ujawnia się jako odporne, trwałe i nieustępliwe. Te obrazy szczególnie nadają się do przestrzeni, gdzie szuka się poczucia spokoju i harmonii.
Młodzi i utalentowani — wschodzące gwiazdy
Wystawia za granicą
O tym dziele+
W obrazie "Zimowy dzień" autorstwa Gabrielė Prišmantaitė widzimy zimowy krajobraz uchwycony miękkimi, wodnistymi pociągnięciami pędzla. Na pierwszym planie znajdują się cienkie, wysokie drzewa w odcieniach fioletu i brązu. Te drzewa otaczają zamarznięty staw, odbijający jasne błękity i biele. W tle rozciąga się pole, żywe w żółtych i zielonych odcieniach na tle ciemniejszych zielonych lasów. Artystka stosuje techniki akwarelowe, które delikatnie mieszają kolory. Tworzy to poczucie spokoju i ciszy typowe dla zimowego dnia. Styl Gabrielė Prišmantaitė jest tutaj płynny i impresjonistyczny; szczegóły są sugerowane, a nie wyraźnie zdefiniowane, zapraszając widzów do poczucia chłodnej, spokojnej atmosfery sceny.
