Wszystkie obrazy Gabrielė Prišmantaitė (urodzona w 1990 roku) mają jedną wspólną cechę - odczucie wiatru przepływającego przez nie. Trawy, które maluje, zdają się kołysać i falować, poruszone niewidzialnymi prądami - zginają się, szeleszczą i znów wznoszą.
Artystka sama opisuje malowanie jako sposób na dotarcie do tajemnicy natury, gdzie każdy kwiat zawiera wszechświat w sobie, dlatego każda łodyga, każdy źdźbło trawy jest malowane z taką delikatnością i starannością. Te dzieła sztuki reprezentują magiczny moment, kiedy szept natury ucisza nasz wewnętrzny monolog i ogarnia nas spokój i cisza, zakorzenione w teraźniejszości, nie niepokojone ani przez przeszłość, ani przez przyszłość.
Metafora falujących traw jest szczególnie wymowna. Poruszone i szeleszczące przez wiatr, łodygi zginają się, ale nie łamią. Piękno natury ujawnia się jako odporne, trwałe i nieustępliwe. Te obrazy szczególnie nadają się do przestrzeni, gdzie szuka się poczucia spokoju i harmonii.
O tym dziele+
Obraz przedstawia spokojną scenę przyrody. Jest bujnie porośnięty wysokimi trawami i delikatnymi kwiatami. Kolory to głównie miękkie biele i zielenie z akcentami purpury. Niebo w tle ma odcienie lawendy, sugerując, że może być wieczór. Gabrielė Prišmantaitė, artystka, stosuje szczegółowy, nieco impresjonistyczny styl. Widoczne i energetyczne pociągnięcia pędzla tworzą poczucie ruchu w trawie i kwiatach. Wydaje się, że delikatny wiatr przelatuje przez scenę. Ogólny efekt jest spokojny i kojący. Obraz zaprasza widza do zatrzymania się i cieszenia się cichą chwilą nad jeziorem. Gabrielė doskonale uchwyciła spokój natury.
