Dzieło we wnętrzu
Wszystkie obrazy Gabrielė Prišmantaitė (urodzona w 1990 roku) mają jedną wspólną cechę - odczucie wiatru przepływającego przez nie. Trawy, które maluje, zdają się kołysać i falować, poruszone niewidzialnymi prądami - zginają się, szeleszczą i znów wznoszą.
Artystka sama opisuje malowanie jako sposób na dotarcie do tajemnicy natury, gdzie każdy kwiat zawiera wszechświat w sobie, dlatego każda łodyga, każdy źdźbło trawy jest malowane z taką delikatnością i starannością. Te dzieła sztuki reprezentują magiczny moment, kiedy szept natury ucisza nasz wewnętrzny monolog i ogarnia nas spokój i cisza, zakorzenione w teraźniejszości, nie niepokojone ani przez przeszłość, ani przez przyszłość.
Metafora falujących traw jest szczególnie wymowna. Poruszone i szeleszczące przez wiatr, łodygi zginają się, ale nie łamią. Piękno natury ujawnia się jako odporne, trwałe i nieustępliwe. Te obrazy szczególnie nadają się do przestrzeni, gdzie szuka się poczucia spokoju i harmonii.
O tym dziele+
Obraz przedstawia spokojny krajobraz z dominującymi mocnymi sosnami, których gałęzie są ciężkie i bogate w igły. Listowie jest szczegółowo przedstawione, używając odcieni zieleni, które sugerują szum światła przenikającego przez gałęzie. Sosny wznoszą się pośród gęstwiny krzewów i roślinności, namalowane w ciemniejszych odcieniach zieleni i brązu, nadając żywą, ale szorstką teksturę leśnej podłodze. W tle miękkie niebo, namalowane w jasnych błękitach i bielach, przebija się przez gęsty baldachim, sugerując być może bliskość laguny lub otwartej przestrzeni poza leśnym obszarem. Ogólne wrażenie to naturalne piękno i spokojna izolacja, gdzie szum gałęzi sosny wydaje się być niemal słyszalny.
