Wszystkie obrazy Gabrielė Prišmantaitė (urodzona w 1990 roku) mają jedną wspólną cechę - odczucie wiatru przepływającego przez nie. Trawy, które maluje, zdają się kołysać i falować, poruszone niewidzialnymi prądami - zginają się, szeleszczą i znów wznoszą.
Artystka sama opisuje malowanie jako sposób na dotarcie do tajemnicy natury, gdzie każdy kwiat zawiera wszechświat w sobie, dlatego każda łodyga, każdy źdźbło trawy jest malowane z taką delikatnością i starannością. Te dzieła sztuki reprezentują magiczny moment, kiedy szept natury ucisza nasz wewnętrzny monolog i ogarnia nas spokój i cisza, zakorzenione w teraźniejszości, nie niepokojone ani przez przeszłość, ani przez przyszłość.
Metafora falujących traw jest szczególnie wymowna. Poruszone i szeleszczące przez wiatr, łodygi zginają się, ale nie łamią. Piękno natury ujawnia się jako odporne, trwałe i nieustępliwe. Te obrazy szczególnie nadają się do przestrzeni, gdzie szuka się poczucia spokoju i harmonii.
Młodzi i utalentowani — wschodzące gwiazdy
Wystawia za granicą
O tym dziele+
Obraz "Nieskończone Lato II" autorstwa Gabrielė Prišmantaitė przedstawia bujne pole. Białe kwiaty pokrywają ziemię. Fioletowe i żółte akcenty dodają kontrastu. Trawa delikatnie kołysze się wokół nich. Scena wydaje się spokojna i nieskończona. Prišmantaitė używa delikatnego pędzla. Jej styl uchwyca detale natury. Kolory są miękkie i harmonijne. Światło zdaje się delikatnie dotykać pola. Obraz wywołuje poczucie pokoju. To jak wspomnienie ciepłego letniego dnia.
