Wszystkie obrazy Gabrielė Prišmantaitė (urodzona w 1990 roku) mają jedną wspólną cechę - odczucie wiatru przepływającego przez nie. Trawy, które maluje, zdają się kołysać i falować, poruszone niewidzialnymi prądami - zginają się, szeleszczą i znów wznoszą.
Artystka sama opisuje malowanie jako sposób na dotarcie do tajemnicy natury, gdzie każdy kwiat zawiera wszechświat w sobie, dlatego każda łodyga, każdy źdźbło trawy jest malowane z taką delikatnością i starannością. Te dzieła sztuki reprezentują magiczny moment, kiedy szept natury ucisza nasz wewnętrzny monolog i ogarnia nas spokój i cisza, zakorzenione w teraźniejszości, nie niepokojone ani przez przeszłość, ani przez przyszłość.
Metafora falujących traw jest szczególnie wymowna. Poruszone i szeleszczące przez wiatr, łodygi zginają się, ale nie łamią. Piękno natury ujawnia się jako odporne, trwałe i nieustępliwe. Te obrazy szczególnie nadają się do przestrzeni, gdzie szuka się poczucia spokoju i harmonii.
O tym dziele+
Obraz przedstawia spokojne otoczenie nad brzegiem jeziora, gdzie miękkie fale wody prowadzą do gęstego zarośla wysokich, wietrznych traw. Woda namalowana jest delikatnymi odcieniami niebieskiego i zielonego, sugerując spokojne, płytkie jezioro. Nad trawami niebo jest mozaiką szarych i białych chmur z subtelnymi akcentami niebieskiego i żółtego, przekazując spokojny, pochmurny dzień. Same trawy są przedstawione w różnych odcieniach jasnego żółtego i zielonego, z akcentami brązu, tworząc bogatą teksturę i poczucie bujnej roślinności kołyszącej się delikatnie na wietrze. Całościowa atmosfera jest spokojna i naturalna, zapraszając widza do zatrzymania się i wchłonięcia cichego piękna sceny.
