Wszystkie obrazy Gabrielė Prišmantaitė (urodzona w 1990 roku) mają jedną wspólną cechę - odczucie wiatru przepływającego przez nie. Trawy, które maluje, zdają się kołysać i falować, poruszone niewidzialnymi prądami - zginają się, szeleszczą i znów wznoszą.
Artystka sama opisuje malowanie jako sposób na dotarcie do tajemnicy natury, gdzie każdy kwiat zawiera wszechświat w sobie, dlatego każda łodyga, każdy źdźbło trawy jest malowane z taką delikatnością i starannością. Te dzieła sztuki reprezentują magiczny moment, kiedy szept natury ucisza nasz wewnętrzny monolog i ogarnia nas spokój i cisza, zakorzenione w teraźniejszości, nie niepokojone ani przez przeszłość, ani przez przyszłość.
Metafora falujących traw jest szczególnie wymowna. Poruszone i szeleszczące przez wiatr, łodygi zginają się, ale nie łamią. Piękno natury ujawnia się jako odporne, trwałe i nieustępliwe. Te obrazy szczególnie nadają się do przestrzeni, gdzie szuka się poczucia spokoju i harmonii.
O tym dziele+
Ten obraz przedstawia bujną łąkę pełną życia. Wysokie trawy delikatnie falują. Klastry żółtych raktażoli dodają odrobinę jasnego koloru. Tło sugeruje odległe drzewa, skryte w mglistym, miękkim różowym i zielonym zarysie. Pociągnięcia pędzla Gabrielė Prišmantaitė są luźne i ekspresyjne, tworząc poczucie ruchu i dzikości. Jej styl wydobywa piękno prostego, naturalnego krajobrazu. To dzieło sztuki wydaje się spokojne i świeże.
