Jeśli Danutė Virbickienė nie stoi przy swoim sztalugu, z pewnością znajdziesz ją w ogrodzie lub zanurzoną w pięknie świata przyrody. Zna każdą roślinę, od najmniejszego liścia po najcieńszy łodygę, a w wolnych chwilach cieszy się porannymi spacerami po lesie lub wzdłuż brzegu jeziora. Dla Danutė natura jest nie tylko źródłem inspiracji, ale także fundamentalną częścią jej codziennego życia. Ta głęboka relacja z otaczającym światem leży u podstaw jej procesu twórczego i artystycznej wizji.
Nie jest więc zaskoczeniem, że krajobrazy i martwe natury – często ozdobione żywymi kwiatami, które pielęgnuje w swoim ogrodzie – wyróżniają się jako ulubione tematy Danutė Virbickienė. Jej obrazy promieniują poczuciem klarowności i jasności, uchwycając czarującą ciszę świtu lub delikatny spokój popołudnia. Każde dzieło odzwierciedla jej bliską obserwację i szczery podziw dla cykli i subtelności natury, czy to w miękkim ruchu dzikich traw, czy w radosnym rozkwicie kwiatów.
Ciepłe, ziemiste odcienie i styl, który jest zarówno realistyczny, jak i impresjonistyczny, definiują jej sztukę. Jej przedstawienia łąk, w szczególności, wykazują wpływy impresjonistyczne, które czasami zmierzają w stronę abstrakcji, nadając jej kompozycjom spontaniczny i emocjonalny charakter. Poprzez swoje obrazy Danutė pragnie przekazać radość i spokój, które odnajduje w świecie przyrody, zapraszając widzów do odkrywania cichych cudów krajobrazu razem z nią.
Danutė Virbickienė wyróżnia się tym, że do malowania używa wyłącznie specjalnej szpatułki, całkowicie rezygnując z pędzli. Ta charakterystyczna metoda nadaje jej pracy unikalną energię i fakturę. Jej sztuka jest szeroko poszukiwana, a kolekcjonerzy w Litwie i za granicą chętnie nabywają jej dzieła. Jej obrazy zdobią domy w Ameryce, Kanadzie, Europie, Japonii i Nowej Zelandii, odzwierciedlając uniwersalne echo jej głębokiej miłości do natury.
O tym dziele+
Obraz przedstawia spokojną poranną scenę na bujnej łące, wypełnionej obfitością dzikich kwiatów. Na pierwszym planie stoi mnóstwo mniszków, ich białe, kuliste korony gęste i delikatne, przeplatane subtelnymi niebieskimi kwiatami, których płatki są lekko muśnięte poranną rosą. W miarę jak wzrok wędruje głębiej w scenę, kwiaty zlewają się w morze zieloności, zaznaczone plamami żółci i wskazówkami niebieskiego, sugerując obecność różnych innych dzikich gatunków. Łąka stopniowo łączy się z linią drzew na horyzoncie, których kształty są lekko rozmyte, a liście skąpane w odcieniach zieleni i złota, odbijające wczesne światło słoneczne. Nad nimi niebo rozjaśnia się od miękkiego, ciepłego żółtego na horyzoncie, gdzie słońce jest ledwie widoczne jako świecąca kula, wznosząca się w jaśniejsze odcienie różu i jasnego niebieskiego. Cała atmosfera jest spokojna i cicha, wywołując uczucie bezruchu wczesnego poranka, gdy natura budzi się. Obraz emanuje poczuciem łagodnego ciepła i spokojnego piękna, zapraszając widza do zatrzymania się i zanurzenia w ciszy chwili.
