Jeśli Danutė Virbickienė nie stoi przy swoim sztalugu, z pewnością znajdziesz ją w ogrodzie lub zanurzoną w pięknie świata przyrody. Zna każdą roślinę, od najmniejszego liścia po najcieńszy łodygę, a w wolnych chwilach cieszy się porannymi spacerami po lesie lub wzdłuż brzegu jeziora. Dla Danutė natura jest nie tylko źródłem inspiracji, ale także fundamentalną częścią jej codziennego życia. Ta głęboka relacja z otaczającym światem leży u podstaw jej procesu twórczego i artystycznej wizji.
Nie jest więc zaskoczeniem, że krajobrazy i martwe natury – często ozdobione żywymi kwiatami, które pielęgnuje w swoim ogrodzie – wyróżniają się jako ulubione tematy Danutė Virbickienė. Jej obrazy promieniują poczuciem klarowności i jasności, uchwycając czarującą ciszę świtu lub delikatny spokój popołudnia. Każde dzieło odzwierciedla jej bliską obserwację i szczery podziw dla cykli i subtelności natury, czy to w miękkim ruchu dzikich traw, czy w radosnym rozkwicie kwiatów.
Ciepłe, ziemiste odcienie i styl, który jest zarówno realistyczny, jak i impresjonistyczny, definiują jej sztukę. Jej przedstawienia łąk, w szczególności, wykazują wpływy impresjonistyczne, które czasami zmierzają w stronę abstrakcji, nadając jej kompozycjom spontaniczny i emocjonalny charakter. Poprzez swoje obrazy Danutė pragnie przekazać radość i spokój, które odnajduje w świecie przyrody, zapraszając widzów do odkrywania cichych cudów krajobrazu razem z nią.
Danutė Virbickienė wyróżnia się tym, że do malowania używa wyłącznie specjalnej szpatułki, całkowicie rezygnując z pędzli. Ta charakterystyczna metoda nadaje jej pracy unikalną energię i fakturę. Jej sztuka jest szeroko poszukiwana, a kolekcjonerzy w Litwie i za granicą chętnie nabywają jej dzieła. Jej obrazy zdobią domy w Ameryce, Kanadzie, Europie, Japonii i Nowej Zelandii, odzwierciedlając uniwersalne echo jej głębokiej miłości do natury.
O tym dziele+
W obrazie "Jasny dzień" rozwija się idylliczny i delikatnie skupiony krajobraz, uchwycający istotę spokojnego pola usianego dzikimi kwiatami pod stonowanym niebem. W tle delikatnie wznoszą się wysokie, złoto-zielone drzewa, ich liście namalowane szerokimi, ekspresyjnymi pociągnięciami, podczas gdy widoczność zanika w lekkiej, atmosferycznej mgle. W pierwszym planie rozpościera się bogata tapiseria dzikich kwiatów w różnych odcieniach żółtego, różowego i białego, wymieszanych z żywymi zieleniami trawiastej łąki. Pociągnięcia pędzla są luźne i impresjonistyczne, sugerując ruch i delikatne kołysanie się liści i kwiatów w lekkim powiewie. Ogólny efekt to spokojne piękno, zapraszające widza do spokojnego naturalnego otoczenia skąpanego w rozproszonym, naturalnym świetle. Ta delikatna gra kolorów i światła wywołuje poczucie ciepła i ulotnego piękna jasnego dnia na wsi.
