Dalius Regelskis, utalentowany artysta i architekt, urodził się i wychował w Wilnie na Litwie. Przez ponad dwadzieścia lat poświęcił swoją karierę projektowaniu wnętrz prywatnych, podróżowaniu i przedstawianiu architektury miejskiej w swoich dziełach. Oprócz swoich twórczych działań, Dalius jest profesorem na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie, gdzie dzieli się swoją wiedzą i pasją z uczniami.
Jako młody człowiek, Dalius był zafascynowany ukrytymi zakątkami Starego Miasta w Wilnie. W tamtych czasach, gdy bramy podwórzy były jeszcze otwarte, eksplorował każde podwórze i odkrywał tajne przejścia, często wybierając te skróty zamiast głównych ulic. Jego artystyczna podróż rozpoczęła się w Szkole Sztuk Plastycznych w Wilnie, gdzie studiował grafikę pod okiem znanego litewskiego artysty graficznego Petrasa Repšysa. Później kontynuował studia na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie, specjalizując się w architekturze.
Każdego lata Dalius podróżuje z żoną na Kretę, czerpiąc inspirację z niezwykłej architektury wyspy, bogatego dziedzictwa historycznego i żywego charakteru lokalnej kultury. Zwyczaje i ludzie Krety odcisnęli swoje piętno na jego pracy, a niektóre dzieła są wzbogacone o mantinady — tradycyjne kreteńskie wiersze — specjalnie skomponowane dla jego rysunków przez lokalnego Greka z pobliskiej wioski.
Nowy Jork stanowi kolejne ważne źródło inspiracji dla Daliusa, oferując mu nowe doświadczenia i twórcze wglądy. W swoich przedstawieniach Nowego Jorku zgłębia architektoniczne kontrasty tego nieprzespanej metropolii, zjednoczone przez powracający obraz znaku drogowym ONE WAY. Według artysty, ten znak wykracza poza swoje funkcjonalne znaczenie i staje się osobistym symbolem, reprezentującym dążenie do indywidualnej ścieżki życiowej — temat podkreślony przez jego unikalną czarno-białą technikę graficzną.
O tym dziele+
Obraz przedstawia żywą i teksturowaną scenę uliczną, prawdopodobnie w starym europejskim mieście. Perspektywa jest dynamiczna, patrząc w dół wąskiej uliczki otoczonej wysokimi budynkami o różnorodnej i lekko fantazyjnej architekturze. Elewacje budynków są bogato teksturowane, z widocznymi cegłami i zniszczonymi powierzchniami, które sugerują wiek i historię. W obrazie wyraźnie kontrastują szczegółowa architektura w cieniu z jasnymi, niemal rozpryskowymi kolorami – zielenią, czerwienią i żółcią – które dodają żywego, niemal festiwalowego akcentu do sceny. Widać okna, z niektórymi z nich obrysowanymi na czarno, co zwiększa graficzną jakość dzieła. Podłoga przedstawiona jest szorstkimi, szkicowymi pociągnięciami, sugerującymi brukowane kamienie, i jest pokryta plamami koloru przypominającymi opadłe liście lub kwiaty, co wzmacnia fantazyjny, malarski efekt.
