Dzieło we wnętrzu
Daiva Staškevičienė, urodzona w 1968 roku w Wilnie, to litewska artystka znana ze swoich szczegółowych i pomysłowych prac.
Artystyczna podróż Daivy Staškevičienė rozpoczęła się w dzieciństwie, a następnie kontynuowana była poprzez formalne studia, które zakończyła uzyskaniem tytułu magistra sztuki graficznej na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Studiując pod okiem wybitnego litewskiego artysty graficznego Leona Lagauskasa, jej prace opierają się na precyzji, strukturze i silnej kompozycji.
Jej prace graficzne są bardzo szczegółowe, ale wykraczają poza umiejętności techniczne. Starannie skonstruowane sceny otwierają się na symboliczny, subtelnie surrealistyczny świat, w którym elementy czerpane z wyobraźni, natury i folkloru pojawiają się stopniowo. Każda praca ujawnia nowe warstwy z czasem.
Obok grafiki, rozwinęła silną praktykę malarską. Pracując w oleju, Staškevičienė stosuje technikę glazury, budując swoje obrazy poprzez cienkie, przezroczyste warstwy, aby stworzyć bogate poczucie materialności. Jej postacie — twarze, które nie reprezentują konkretnych osób — wydają się ponadczasowe i nieco mityczne. Umieszczone na niemal płaskich, nieokreślonych tłach, zdają się unosić pomiędzy powierzchnią a przestrzenią.
Jej prace łączą się z ideami André Bretona, który opisał surrealizm jako punkt spotkania między snem a rzeczywistością. W jej dziełach to połączenie pojawia się delikatnie, tworząc obrazy, które wydają się zarówno znajome, jak i subtelnie niepokojące.
Prace graficzne są produkowane w limitowanych edycjach, podczas gdy obrazy są unikalnymi dziełami, co czyni je szczególnie cenionymi przez kolekcjonerów.
Członek Litewskiego Związku Artystów
Artysta uznany przez Ministerstwo Kultury Republiki Litewskiej
Wystawia za granicą
Znany na Litwie
O tym dziele+
Obraz przedstawia surrealistyczną i złożoną kompozycję z twarzą kobiety, częściowo zasłoniętą i splecioną z różnymi elementami natury. Duży słonecznik, wyraźnie widoczny, zdaje się wyrastać z jej głowy, a jego liście i płatki łączą się z innymi kwiatowymi elementami oraz abstrakcyjnymi, delikatnymi filigranami, które sugerują wietrzną ruchliwość. Wyraz kobiety jest spokojny i kontemplacyjny, z zamkniętymi oczami i lekko przechyloną głową, co wyraża stan marzycielski. Paleta kolorów jest subtelna, głównie w odcieniach ziemistych z akcentami delikatnych różów i błękitów, co podkreśla eteryczną i fantazyjną jakość sceny. Cienkie, niemal bazgrołowate linie tworzą efekt lekkości i płynnego ruchu wokół niej, dodatkowo podkreślając temat wiatru i kwiatów. Cała kompozycja jest zarówno mistyczna, jak i ugruntowana, wywołując poczucie spokojnego współistnienia z naturalnym światem.
