Dzieło we wnętrzu
Daiva Staškevičienė, urodzona w 1968 roku w Wilnie, to litewska artystka znana ze swoich szczegółowych i pomysłowych prac.
Artystyczna podróż Daivy Staškevičienė rozpoczęła się w dzieciństwie, a następnie kontynuowana była poprzez formalne studia, które zakończyła uzyskaniem tytułu magistra sztuki graficznej na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Studiując pod okiem wybitnego litewskiego artysty graficznego Leona Lagauskasa, jej prace opierają się na precyzji, strukturze i silnej kompozycji.
Jej prace graficzne są bardzo szczegółowe, ale wykraczają poza umiejętności techniczne. Starannie skonstruowane sceny otwierają się na symboliczny, subtelnie surrealistyczny świat, w którym elementy czerpane z wyobraźni, natury i folkloru pojawiają się stopniowo. Każda praca ujawnia nowe warstwy z czasem.
Obok grafiki, rozwinęła silną praktykę malarską. Pracując w oleju, Staškevičienė stosuje technikę glazury, budując swoje obrazy poprzez cienkie, przezroczyste warstwy, aby stworzyć bogate poczucie materialności. Jej postacie — twarze, które nie reprezentują konkretnych osób — wydają się ponadczasowe i nieco mityczne. Umieszczone na niemal płaskich, nieokreślonych tłach, zdają się unosić pomiędzy powierzchnią a przestrzenią.
Jej prace łączą się z ideami André Bretona, który opisał surrealizm jako punkt spotkania między snem a rzeczywistością. W jej dziełach to połączenie pojawia się delikatnie, tworząc obrazy, które wydają się zarówno znajome, jak i subtelnie niepokojące.
Prace graficzne są produkowane w limitowanych edycjach, podczas gdy obrazy są unikalnymi dziełami, co czyni je szczególnie cenionymi przez kolekcjonerów.
Członek Litewskiego Związku Artystów
Artysta uznany przez Ministerstwo Kultury Republiki Litewskiej
Wystawia za granicą
Znany na Litwie
O tym dziele+
Dzieło przedstawia złożone oblicze składające się z dwóch odrębnych stron, łączących się w jedną, kontemplacyjną twarz. Po lewej stronie twarz ukazuje zestaw delikatnych, mechanicznych i organicznych elementów, wytłoczonych z zębami, zegarami i eterycznym pismem, sugerującym połączenie czasu, maszynerii i natury. Prawa sekcja przedstawia bardziej bezpośrednie ludzkie podobieństwo, delikatnie cieniowane w pastelowych odcieniach, z tajemniczym wyrazem i wzrokiem, który wydaje się introspektywny. Obie strony są misternie szczegółowe, tworząc fascynujące zestawienie między mechanicznym a czysto ludzkim. Całościowy efekt wywołuje poczucie głębokiej myśli lub medytacji, rezonując z tytułem "Oblicze Myśli". Mała, izolowana postać, blada i przypominająca ducha, unosi się w pobliżu tych podwójnych twarzy, dodając surrealistycznego i refleksyjnego klimatu dzieła.
