Daiva Staškevičienė, urodzona w 1968 roku w Wilnie, to litewska artystka znana ze swoich szczegółowych i pomysłowych prac.
Artystyczna podróż Daivy Staškevičienė rozpoczęła się w dzieciństwie, a następnie kontynuowana była poprzez formalne studia, które zakończyła uzyskaniem tytułu magistra sztuki graficznej na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Studiując pod okiem wybitnego litewskiego artysty graficznego Leona Lagauskasa, jej prace opierają się na precyzji, strukturze i silnej kompozycji.
Jej prace graficzne są bardzo szczegółowe, ale wykraczają poza umiejętności techniczne. Starannie skonstruowane sceny otwierają się na symboliczny, subtelnie surrealistyczny świat, w którym elementy czerpane z wyobraźni, natury i folkloru pojawiają się stopniowo. Każda praca ujawnia nowe warstwy z czasem.
Obok grafiki, rozwinęła silną praktykę malarską. Pracując w oleju, Staškevičienė stosuje technikę glazury, budując swoje obrazy poprzez cienkie, przezroczyste warstwy, aby stworzyć bogate poczucie materialności. Jej postacie — twarze, które nie reprezentują konkretnych osób — wydają się ponadczasowe i nieco mityczne. Umieszczone na niemal płaskich, nieokreślonych tłach, zdają się unosić pomiędzy powierzchnią a przestrzenią.
Jej prace łączą się z ideami André Bretona, który opisał surrealizm jako punkt spotkania między snem a rzeczywistością. W jej dziełach to połączenie pojawia się delikatnie, tworząc obrazy, które wydają się zarówno znajome, jak i subtelnie niepokojące.
Prace graficzne są produkowane w limitowanych edycjach, podczas gdy obrazy są unikalnymi dziełami, co czyni je szczególnie cenionymi przez kolekcjonerów.
O tym dziele+
Obraz przedstawia kobietę ukazaną w profilu, której cechy są podkreślone skomplikowanymi, koronkowymi liniami i wirującymi wzorami, które dodają zarówno głębi, jak i tekstury. Trzyma wyciągniętą rękę, z której zwisają różne obiekty ozdobne, takie jak koraliki i geometryczne kształty, nadając jej obecności fantazyjny, niemal marzycielski charakter. Ubranie i akcesoria kobiety są bogato zdobione wirującymi motywami i wzorami kwiatowymi, które płynnie łączą się z tłem, które samo w sobie wydaje się żywe z podobnymi skomplikowanymi detalami. Jej wyraz jest spokojny, wywołując poczucie spokojnej introspekcji lub może melancholii. Jej włosy i elementy wokół niej zlewają się, jakby nie było wyraźnej różnicy między postacią a przestrzenią, którą zajmuje, sugerując głęboką więź z otoczeniem. Ogólna paleta kolorów jest stonowana, głównie w ziemistych tonach z akcentami czerwieni, które przyciągają uwagę do niektórych elementów, zwiększając wizualny wpływ dzieła.
