Dzieło we wnętrzu
Daiva Staškevičienė, urodzona w 1968 roku w Wilnie, to litewska artystka znana ze swoich szczegółowych i pomysłowych prac.
Artystyczna podróż Daivy Staškevičienė rozpoczęła się w dzieciństwie, a następnie kontynuowana była poprzez formalne studia, które zakończyła uzyskaniem tytułu magistra sztuki graficznej na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Studiując pod okiem wybitnego litewskiego artysty graficznego Leona Lagauskasa, jej prace opierają się na precyzji, strukturze i silnej kompozycji.
Jej prace graficzne są bardzo szczegółowe, ale wykraczają poza umiejętności techniczne. Starannie skonstruowane sceny otwierają się na symboliczny, subtelnie surrealistyczny świat, w którym elementy czerpane z wyobraźni, natury i folkloru pojawiają się stopniowo. Każda praca ujawnia nowe warstwy z czasem.
Obok grafiki, rozwinęła silną praktykę malarską. Pracując w oleju, Staškevičienė stosuje technikę glazury, budując swoje obrazy poprzez cienkie, przezroczyste warstwy, aby stworzyć bogate poczucie materialności. Jej postacie — twarze, które nie reprezentują konkretnych osób — wydają się ponadczasowe i nieco mityczne. Umieszczone na niemal płaskich, nieokreślonych tłach, zdają się unosić pomiędzy powierzchnią a przestrzenią.
Jej prace łączą się z ideami André Bretona, który opisał surrealizm jako punkt spotkania między snem a rzeczywistością. W jej dziełach to połączenie pojawia się delikatnie, tworząc obrazy, które wydają się zarówno znajome, jak i subtelnie niepokojące.
Prace graficzne są produkowane w limitowanych edycjach, podczas gdy obrazy są unikalnymi dziełami, co czyni je szczególnie cenionymi przez kolekcjonerów.
Członek Litewskiego Związku Artystów
Artysta uznany przez Ministerstwo Kultury Republiki Litewskiej
Wystawia za granicą
Znany na Litwie
O tym dziele+
Obraz przedstawia delikatną i niemal eteryczną postać, głównie kobietę ozdobioną dekoracyjnym hełmem bogato zdobionym koralikami w lekko archaicznym stylu. Jej intensywne spojrzenie skierowane jest w stronę widza, przyciągając uwagę dużymi, dusznymi oczami, które wydają się kontemplacyjne lub lekko tęskne. Trzyma przezroczystą zasłonę blisko ramienia, co sugeruje nutę skromności lub tajemnicy. Jej strój jest złożony, łącząc elementy sugerujące połączenie natury i fantazji. Po jej prawej stronie kompozycja zawiera fantastyczny zestaw tekstur i kształtów, przypominających zarówno organiczne, jak i inne światy. Widać motywy piór, liści oraz różne okrągłe motywy, które mogą być postrzegane jako małe planety lub mistyczne orby. Wplecione w ten wir detali są miniaturowe twarze, każda unikalna w wyrazie, które wydają się wyłaniać z abstrakcyjnych i chaotycznych form, tworząc narrację otwartą na interpretację. Ogólny ton jest fantazyjny, a jednocześnie poruszający, łącząc realizm z surrealistycznym wyobrażeniem. Subtelne użycie koloru podkreśla senność obrazu, z ziemistymi tonami, które przekazują ciepło i poczucie mistycyzmu. Na kaskadzie wirujących form i twarzy siedzi mała, cherubiczna postać, prawdopodobnie reprezentacja tytułowego "Letniego Anioła", nadzorująca scenę z spokojną lub opiekuńczą obecnością. Ta centralna, anielska figura, w połączeniu z złożonymi detalami i surrealistycznym zbiorem obrazów, zaprasza widza do medytacyjnego dialogu z głęboko warstwowanymi i mistycznymi tematami dzieła.
