Daiva Staškevičienė, urodzona w 1968 roku w Wilnie, to litewska artystka znana ze swoich szczegółowych i pomysłowych prac.
Artystyczna podróż Daivy Staškevičienė rozpoczęła się w dzieciństwie, a następnie kontynuowana była poprzez formalne studia, które zakończyła uzyskaniem tytułu magistra sztuki graficznej na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Studiując pod okiem wybitnego litewskiego artysty graficznego Leona Lagauskasa, jej prace opierają się na precyzji, strukturze i silnej kompozycji.
Jej prace graficzne są bardzo szczegółowe, ale wykraczają poza umiejętności techniczne. Starannie skonstruowane sceny otwierają się na symboliczny, subtelnie surrealistyczny świat, w którym elementy czerpane z wyobraźni, natury i folkloru pojawiają się stopniowo. Każda praca ujawnia nowe warstwy z czasem.
Obok grafiki, rozwinęła silną praktykę malarską. Pracując w oleju, Staškevičienė stosuje technikę glazury, budując swoje obrazy poprzez cienkie, przezroczyste warstwy, aby stworzyć bogate poczucie materialności. Jej postacie — twarze, które nie reprezentują konkretnych osób — wydają się ponadczasowe i nieco mityczne. Umieszczone na niemal płaskich, nieokreślonych tłach, zdają się unosić pomiędzy powierzchnią a przestrzenią.
Jej prace łączą się z ideami André Bretona, który opisał surrealizm jako punkt spotkania między snem a rzeczywistością. W jej dziełach to połączenie pojawia się delikatnie, tworząc obrazy, które wydają się zarówno znajome, jak i subtelnie niepokojące.
Prace graficzne są produkowane w limitowanych edycjach, podczas gdy obrazy są unikalnymi dziełami, co czyni je szczególnie cenionymi przez kolekcjonerów.
O tym dziele+
Obraz przedstawia bladą, młodą dziewczynę z szerokimi oczami, otoczoną fantastycznym zbiorem przedmiotów, które tworzą ozdobne nakrycie głowy. To nakrycie głowy, bogate i fantazyjne, zawiera elementy przypominające złote zębatki, koraliki i części mechaniczne, splecione z żywymi plamami pomarańczy, delikatnymi brązami i akcentami bieli. Dziewczyna ubrana jest w strój z wysokim kołnierzem w bogatym odcieniu czerwieni, co nadaje jej królewski, niemal historyczny charakter. Jej wyraz jest poważny i kontemplacyjny, co tworzy wyraźny kontrast z fantazyjną złożonością jej otoczenia. Jedna z jej rąk jest delikatnie uniesiona do twarzy, nadając jej postawie myślącą lub introspektywną jakość. Tekstury i kolory wokół niej zdają się płynąć i łączyć w harmonijny sposób, co przyczynia się do surrealistycznej i marzycielskiej atmosfery dzieła. Krople czerwieni, przypominające koraliki lub krople krwi, zdobią kompozycję, wzmacniając jej enigmatyczny i skłaniający do refleksji charakter.
