Daiva Staškevičienė, urodzona w 1968 roku w Wilnie, to litewska artystka znana ze swoich szczegółowych i pomysłowych prac.
Artystyczna podróż Daivy Staškevičienė rozpoczęła się w dzieciństwie, a następnie kontynuowana była poprzez formalne studia, które zakończyła uzyskaniem tytułu magistra sztuki graficznej na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Studiując pod okiem wybitnego litewskiego artysty graficznego Leona Lagauskasa, jej prace opierają się na precyzji, strukturze i silnej kompozycji.
Jej prace graficzne są bardzo szczegółowe, ale wykraczają poza umiejętności techniczne. Starannie skonstruowane sceny otwierają się na symboliczny, subtelnie surrealistyczny świat, w którym elementy czerpane z wyobraźni, natury i folkloru pojawiają się stopniowo. Każda praca ujawnia nowe warstwy z czasem.
Obok grafiki, rozwinęła silną praktykę malarską. Pracując w oleju, Staškevičienė stosuje technikę glazury, budując swoje obrazy poprzez cienkie, przezroczyste warstwy, aby stworzyć bogate poczucie materialności. Jej postacie — twarze, które nie reprezentują konkretnych osób — wydają się ponadczasowe i nieco mityczne. Umieszczone na niemal płaskich, nieokreślonych tłach, zdają się unosić pomiędzy powierzchnią a przestrzenią.
Jej prace łączą się z ideami André Bretona, który opisał surrealizm jako punkt spotkania między snem a rzeczywistością. W jej dziełach to połączenie pojawia się delikatnie, tworząc obrazy, które wydają się zarówno znajome, jak i subtelnie niepokojące.
Prace graficzne są produkowane w limitowanych edycjach, podczas gdy obrazy są unikalnymi dziełami, co czyni je szczególnie cenionymi przez kolekcjonerów.
O tym dziele+
Obraz przedstawia kobietę widzianą w profilu, jej spokojna twarz otoczona złotą aureolą. Jej nakrycie głowy jest ozdobne, wypełnione skomplikowanymi wzorami i udekorowane koralikami oraz klejnotami. Na boku jej nakrycia głowy pojawia się mniejsza twarz, patrząca wstecz. Tło jest proste, stonowane niebieskie, podkreślające postać i jej ozdobny strój. Styl Daivy Staškevičienė w tym dziele jest szczegółowy i żywy. Łączy realizm z elementami symbolicznymi, nadając obrazowi senną, surrealistyczną jakość. Połączenie drobnych detali w kostiumie i klarowności spokojnego wyrazu kobiety dodaje tajemniczości dzieła. Użycie złota i bogatych kolorów podkreśla królewski i ponadczasowy charakter postaci, możliwie nawiązując do mitycznych lub historycznych narracji związanych z Kasandrą.
