Dzieło we wnętrzu
Daiva Staškevičienė, urodzona w 1968 roku w Wilnie, to litewska artystka znana ze swoich szczegółowych i pomysłowych prac.
Artystyczna podróż Daivy Staškevičienė rozpoczęła się w dzieciństwie, a następnie kontynuowana była poprzez formalne studia, które zakończyła uzyskaniem tytułu magistra sztuki graficznej na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Studiując pod okiem wybitnego litewskiego artysty graficznego Leona Lagauskasa, jej prace opierają się na precyzji, strukturze i silnej kompozycji.
Jej prace graficzne są bardzo szczegółowe, ale wykraczają poza umiejętności techniczne. Starannie skonstruowane sceny otwierają się na symboliczny, subtelnie surrealistyczny świat, w którym elementy czerpane z wyobraźni, natury i folkloru pojawiają się stopniowo. Każda praca ujawnia nowe warstwy z czasem.
Obok grafiki, rozwinęła silną praktykę malarską. Pracując w oleju, Staškevičienė stosuje technikę glazury, budując swoje obrazy poprzez cienkie, przezroczyste warstwy, aby stworzyć bogate poczucie materialności. Jej postacie — twarze, które nie reprezentują konkretnych osób — wydają się ponadczasowe i nieco mityczne. Umieszczone na niemal płaskich, nieokreślonych tłach, zdają się unosić pomiędzy powierzchnią a przestrzenią.
Jej prace łączą się z ideami André Bretona, który opisał surrealizm jako punkt spotkania między snem a rzeczywistością. W jej dziełach to połączenie pojawia się delikatnie, tworząc obrazy, które wydają się zarówno znajome, jak i subtelnie niepokojące.
Prace graficzne są produkowane w limitowanych edycjach, podczas gdy obrazy są unikalnymi dziełami, co czyni je szczególnie cenionymi przez kolekcjonerów.
O tym dziele+
Obraz przedstawia figuralną postać, która łączy elementy ludzkie i ptasie, tworząc imaginacyjną hybrydę. Przedstawia szczegółowy profil twarzy, która wydaje się zarówno kontemplacyjna, jak i spokojna, z oczami patrzącymi na bok. Stworzenie jest ozdobione złożoną zbroją, która wydaje się zarówno ozdobna, jak i mechaniczna, sugerując fuzję stylów starożytnych i futurystycznych. Zbroja jest ozdobiona zębatkami, łańcuchami i elementami symbolicznymi, takimi jak krzyże i okręgi, co może wskazywać na temat transcendencji lub ochrony. Puchate skrzydła wyrastają z postaci, nasycone delikatnymi kolorami, które kontrastują z surowością mechanicznych części. Te skrzydła, wraz z dynamiczną postawą postaci, nadają poczucie ruchu - jakby miała wzlecieć. Cała kompozycja jest enigmatyczna, zapraszając widzów do zastanowienia się nad jej mitycznymi lub symbolicznymi znaczeniami. Słaby zarys struktury przypominającej katedrę w tle dodaje tajemniczości, sugerując narrację lub tło dla istnienia postaci.
