Daiva Rožukienė to współczesna artystka, której prace zgłębiają wyjątkowe sposoby, w jakie każda osoba postrzega świat. Twierdzi, że poprzez twórczość może ujawnić swoją osobistą perspektywę, przekazując uczucia i wrażenia, które trudno wytłumaczyć. Dzięki swojej sztuce Daiva dzieli się swoimi bieżącymi emocjami, kształtowanymi nawet przez najsubtelniejsze aspekty istnienia. Jej podejście do tworzenia jest instynktowne, kierowane przez jej natychmiastową atmosferę emocjonalną i otoczenie.
Artystka wyjaśnia, że narodziny nowego dzieła mogą wynikać z określonego nastroju, wrażenia lub emocji. Czasami pusta płótno przez dni stoi bezczynnie na jej sztaludze, stopniowo stając się częścią jej codziennego otoczenia. To w tych cichych okresach refleksji nawiązuje najsilniejsze połączenie ze swoim wnętrzem, ostatecznie wyrażając swoją wizję na płótnie poprzez grę światła i koloru. Każde dzieło staje się zatem wyrazem jej wewnętrznego stanu, wpływając zarówno na refleksję nad sobą, jak i na spotkania ze światem zewnętrznym.
Powtarzające się motywy w pracach Daivy koncentrują się na ludziach i naturze. Często bada piękno kwitnących kwiatów, krajobrazów i zwierząt, uchwycając harmonię i doskonałość obecne w świecie przyrody. Przedstawiane przez nią postacie ludzkie często przyjmują symboliczne role, pojawiając się jako ucieleśnienia sił natury lub bóstw, co dodatkowo zaciera granice między ludzkością a naturą.
Sztuka Daivy Rožukienė silnie podkreśla jedność między ludźmi a naturą. Jej prace przedstawiają rzeczywistość, w której ludzie i świat przyrody istnieją w bezproblemowej więzi, współżyjąc w doskonałej równowadze. Dzięki żywej aplikacji koloru i kształtu zachęca widzów do refleksji nad tą harmonią oraz do zbadania własnych poglądów na istnienie i relacje z otoczeniem.
O tym dziele+
Klaipėda – miasto, którego historię opowiadają nie tylko morze i statki, ale także budynki, które kiedyś tworzyły wyjątkowy sylwetkę portowego miasta. W obrazie „Meridian. Legendy portowe” przeszłość łączy się z teraźniejszością. W centrum kompozycji znajduje się jeden z najbardziej charakterystycznych symboli Klaipedy, żaglowiec „Meridian”, a w jego żaglach i za nimi jakby fragmenty wspomnień wyłaniają się stara architektura Klaipedy. W dziele splatają się stary latarnia morska w Klaipedy, kościół ewangelicko-reformowany, gmach Teatru Dramatycznego, architektura szachulcowa, kościoły św. Jakuba i św. Jana. Niektóre z tych budynków już dziś zniknęły, a część z nich ukryła się pod żaglami „Meridianu” – jakby czas zakrył stary miasto, pozostawiając tylko jego znaki i wspomnienia. Żagle stają się tutaj nie tylko symbolem morza i podróży, ale także wolności, wielkości miasta i nieprzerwanej historii. „Legend portowych” – to mój spojrzenie na Klaipędę, której oblicze się zmieniało, ale jej morska dusza i historie pozostały.
