Birutė Kuicienė to artystka, której twórczość jest głęboko przesiąknięta tajemnicą i osobistą transformacją. Rozmawiając z nią, można natknąć się na zaskakujące szczegóły – jej radość z chryzantemy, która pozostaje żywa przez cały miesiąc, czy to, jak kwiaty, które maluje, zdają się być otoczone esencją starożytnych wschodnich hieroglifów. Jej fascynacja starożytną filozofią wschodnią ma głęboki wpływ zarówno na jej twórczą perspektywę, jak i na wizualne światy, które tworzy na płótnie.

Dla Kuicienė akt tworzenia rozwija się jako indywidualna podróż. Opisuje siebie jako łączącą się z roślinami w swoich obrazach, starając się stać się jednością z nimi, aby w pełni zrozumieć ich charakter. Zamiast celowo wprowadzać znaczenie, polega na intuicji, aby prowadzić swój pędzel, zapraszając do odkrywania niespodziewanych odkryć i ukrytych tajemnic w swojej sztuce. Tajemniczy charakter jej prac może wynikać z jej nawyku malowania przy muzyce Mozarta, lub może z jej zdolności do wizualizacji – zamykając oczy, wyobraża sobie gotowe dzieło na długo przed tym, jak pędzel dotknie płótna.

Nazwy serii Birutė Kuicienė dodają dodatkowe wymiary, zapraszając widzów do wyobrażania sobie i angażowania się. Tytuły takie jak „Kobieta, którą znam”, „Droga do siebie”, „Flora”, „Wspomnienia krajobrazów”, „Kobieta się zdobi” i „Kobieta – roślina” zachęcają do introspektywnej i wyobrażeniowej odpowiedzi na to, co jest przedstawione. Każdy tytuł oferuje poetyckie wejście, odzwierciedlając delikatną, wyrafinowaną i często zabawną wrażliwość Kuicienė zarówno wobec jej sztuki, jak i życia.

Poeta Marius Glinskas zauważa pomysłowość Kuicienė, podkreślając jej zabawną chęć namalowania białego kwiatu na białym tle – fantazyjny pomysł, który uchwyca jej eksperymentalną i wyobraźniową naturę. Dzięki temu i wszystkim swoim pracom, Kuicienė nadal zadziwia i oczarowuje swoją publiczność, wywołując delikatne tajemnice, które inspirują do refleksji i odnowionego poczucia złożonych powiązań między naturą, muzyką a twórczym duchem.