Dzieło we wnętrzu
Birutė Bernotienė McCarthy, artystka z Litwy, ukończyła studia z zakresu kostiumów mody na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Jej zawodowa droga przybrała znaczący zwrot w 1983 roku, kiedy została członkinią Litewskiego Stowarzyszenia Artystów. Zakup jej prac przez Litewską Fundację Sztuki świadczy o uznaniu, jakie otrzymała od znaczących organizacji kulturalnych.
Prezentowała wystawy indywidualne w wielu miastach, w tym w Wilnie, Kownie, Klaipędzie, Rydze i Kaliningradzie, a także za granicą w Szwecji i Stanach Zjednoczonych. Jej gobeliny znajdują się w miejscach publicznych, takich jak Narodowa Biblioteka w Klaipędzie, a także w hotelach i prywatnych domach, co odzwierciedla jej wpływ zarówno na instytucje kulturalne, jak i codzienne życie.
Na pewnym etapie swojej kariery Birutė Bernotienė McCarthy opracowała kolekcje mody wykonane z jedwabiu i lnu, z których każdy element był indywidualnie ręcznie malowany. Później jej doświadczenie w projektowaniu mody skłoniło ją do nowego twórczego zainteresowania: tworzenia lalek, inspirowanego jej doświadczeniem jako matki dwóch córek. Wykorzystując swoje umiejętności w zakresie formy, linii, koloru i stylu, brała udział w krajowych wystawach lalek artystycznych, traktując proces tworzenia lalek jako zarówno artystyczne zajęcie, jak i osobiste źródło szczęścia.
Po zakończeniu kariery profesora całkowicie poświęciła się malarstwu, wybierając tworzenie tylko pozytywnych dzieł, które mają na celu przekazanie poczucia ciepła i wyjątkowości w domowych wnętrzach. W każdej fazie swojej artystycznej ewolucji Birutė Bernotienė McCarthy nadal wzbogaca krajobraz kulturowy zarówno Litwy, jak i międzynarodowego świata sztuki.
O tym dziele+
Obraz uchwyca żywą scenę nadmorską, w której niuanse światła i koloru ożywają dzięki grze słońca na wodzie. Na pierwszym planie krystalicznie czyste turkusowe wody odsłaniają łóżko okrągłych kamieni z ciepłym pomarańczowym odcieniem oraz subtelnymi odcieniami fioletu i błękitu. Te kamienie spoczywają pod powierzchnią wody, tworząc teksturalną mozaikę, która dodaje głębi i zainteresowania. Przezroczystość wody oddana jest delikatną grą jasnych błękitów i bieli, sugerującą słoneczną klarowność płytkiego morza. Bliżej środka woda ciemnieje w głębsze błękity, wskazując na większą głębokość. Fala, energetyczna i pienista, wznosi się w środku sceny, grzebiąc przed złamaniem. Ta fala, podkreślona bielą i jasnymi błękitami na tle bogatszych oceanicznych odcieni, dodaje dynamicznego elementu do w przeciwnym razie spokojnych wód. W oddali znajduje się wybrzeże lub może wyspa, przedstawiona w stonowanych ziemistych tonach i otoczona szeroką przestrzenią nieba. Niebo jest delikatnym płótnem, ukazującym gradient błękitów, sugerującym zarówno otwartość, jak i spokój jasnego dnia. Obraz przekazuje poczucie pokoju i naturalnego piękna, zapraszając widza do odczuwania ciepła słońca i orzeźwiającego uścisku morza.
