Arvydas Kašauskas urodził się w 1959 roku w Wilnie. W latach 1977-1982 studiował fresk i mozaikę w Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie.
„Jakość sztuki pozostaje kwestią ambicji i integralności autora” – mówi Kašauskas. W prostych słowach, sztuka jest dobra, gdy artysta się nią przejmuje i pozostaje szczery.
Kašauskas był szkolony w sztuce monumentalnej – dyscyplinie skoncentrowanej na skali, strukturze i trwałości. To tło nadal kształtuje jego pracę dzisiaj. Podchodzi do malarstwa nie jako do prostego przedstawienia, ale jako do konstrukcji: każdy obraz jest budowany, niosąc ze sobą poczucie ciężaru i przestrzeni.
Po upadku reżimu sowieckiego zaczął pracować niezależnie, przechodząc od publicznych, zleconych przez państwo fresków do bardziej intymnych prac na płótnie. Choć skala się zmieniła, jego podejście do materiału pozostało.
Farba nie jest tylko nakładana – jest skrobana, dociskana i warstwowa, tworząc gęste, dotykowe powierzchnie. Jego prace balansują między kontrolą a nieprzewidywalnością.
Patrząc wstecz, Kašauskas opisuje swoją wczesną artystyczną motywację jako poszukiwanie „jaśniejszego, bardziej pociągającego życia”, kształtowanego przez czas, gdy sztuka miała wyraźną rolę kulturową.
Dziś widzi kreatywność jako coś otwartego dla każdego – nieograniczonego tylko do artystów, ale dostępnego dla każdego, kto kształtuje swoje życie z intencją.
Krajobraz pozostaje stałym elementem jego pracy. Często malując na świeżym powietrzu, czerpie z energii miejsca i wspólnego doświadczenia twórczego. Nawet w abstrakcji natura jest nadal obecna – zredukowana do rytmu, formy i przestrzeni.
Dla Kašauskasa każde malowanie jest ostatecznie abstrakcją.
O tym dziele+
Obraz przedstawia hipnotyzujący pejzaż namalowany w dynamicznym stylu abstrakcyjnym, gdzie pociągnięcia pędzla eksplodują energią i kolorem. Linia horyzontu to dramatyczne połączenie głębokich purpur i czerwieni, sugerujące zachód słońca lub intensywnie kolorowy zmierzch. Ta bogata tapiseria odcieni przechodzi w środkową część, składającą się z abstrakcyjnych struktur i elementów, które mogą reprezentować domy lub budynki, z ciepłymi i ciemnymi tonami mieszającymi się, tworząc poczucie zgrupowanego, żywego życia wiejskiego. Na pierwszym planie scena otwiera się na to, co wydaje się być śnieżnym polem, oznaczonym smugami i plamami bieli i kremu, przerywanymi łatkami leżących kolorów odsłaniających ziemię lub może pozostałościami jesiennego lub wiosennego krajobrazu. Okazjonalne plamy innych kolorów, takich jak różowe i jasnoniebieskie, dodają wrażenia rozrzuconych obiektów lub może flory w tym obszarze. Cała scena jest wysoce teksturowana i gęsta od farby, nadając jej jakości dotykowej, która podkreśla chaotyczne, ale harmonijne połączenie natury i osiedli ludzkich.
