Arvydas Kašauskas urodził się w 1959 roku w Wilnie. W latach 1977-1982 studiował fresk i mozaikę w Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie.
„Jakość sztuki pozostaje kwestią ambicji i integralności autora” – mówi Kašauskas. W prostych słowach, sztuka jest dobra, gdy artysta się nią przejmuje i pozostaje szczery.
Kašauskas był szkolony w sztuce monumentalnej – dyscyplinie skoncentrowanej na skali, strukturze i trwałości. To tło nadal kształtuje jego pracę dzisiaj. Podchodzi do malarstwa nie jako do prostego przedstawienia, ale jako do konstrukcji: każdy obraz jest budowany, niosąc ze sobą poczucie ciężaru i przestrzeni.
Po upadku reżimu sowieckiego zaczął pracować niezależnie, przechodząc od publicznych, zleconych przez państwo fresków do bardziej intymnych prac na płótnie. Choć skala się zmieniła, jego podejście do materiału pozostało.
Farba nie jest tylko nakładana – jest skrobana, dociskana i warstwowa, tworząc gęste, dotykowe powierzchnie. Jego prace balansują między kontrolą a nieprzewidywalnością.
Patrząc wstecz, Kašauskas opisuje swoją wczesną artystyczną motywację jako poszukiwanie „jaśniejszego, bardziej pociągającego życia”, kształtowanego przez czas, gdy sztuka miała wyraźną rolę kulturową.
Dziś widzi kreatywność jako coś otwartego dla każdego – nieograniczonego tylko do artystów, ale dostępnego dla każdego, kto kształtuje swoje życie z intencją.
Krajobraz pozostaje stałym elementem jego pracy. Często malując na świeżym powietrzu, czerpie z energii miejsca i wspólnego doświadczenia twórczego. Nawet w abstrakcji natura jest nadal obecna – zredukowana do rytmu, formy i przestrzeni.
Dla Kašauskasa każde malowanie jest ostatecznie abstrakcją.
O tym dziele+
Obraz przedstawia miejską scenę zdominowaną przez wysokie, blisko ustawione budynki, które znajdują się pod dynamicznym, chmurami pokrytym niebem. Budynki, w odcieniach kremowego beżu, off-white i delikatnej szarości, stoją surowo z minimalnym detalem okiennym, sugerując skupienie na formie ponad ozdobami. Tuż obok, w izolacji, znajduje się dom pomalowany na jasny róż z urokliwym niebieskim i różowym trójkątnym detalem nad drzwiami, kontrastującym z jego łagodniejszą, bardziej przyjazną paletą. Na jednym z neutralnych budynków spoczywa bujny, zarośnięty ogród tarasowy, jaskrawy w odcieniach zieleni i brązu, przerywający monotonię miejskiej architektury wybuchem naturalnej witalności. Na pierwszym planie znajduje się ogrodzony ogród, miniaturowa mozaika intensywnej zieleni przeplatana jasnymi kolorami kwiatów, nadająca żywotności miejskiej scenerii. Całość tekstury jest gruba i ekspresyjna, nadając scenie namacalną, niemal dotykalną jakość.
