Spotkajmy się na targach Affordable Art Fair: Hamburg, 5–8 listopada · Amsterdam, 25–29 listopada · Bruksela, 17–21 lutego
Aiva Jaskelytė

Aiva Jaskelytė(56)

Wszystkie obrazy

Aiva Jaskelytė to artystka, której twórczość bada różnorodne stany psychiczne, które pobudzają jej wyobraźnię. Ukończyła studia magisterskie na Wydziale Sztuki Ludowej Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie, doskonaląc swoje umiejętności i rozwijając wyraźny styl artystyczny. W trakcie swojej kariery brała udział w różnych projektach artystycznych i wystawach, nieustannie podejmując ryzyko i eksplorując nowe, nieznane formy wyrazu.

Jako artystka interdyscyplinarna, Aiva Jaskelytė tworzy monumentalne obrazy, prace graficzne oraz obrazy na sztalugach. Motyw połączenia leży u podstaw jej twórczości, ponieważ uważa go za sposób łączenia myśli, idei i emocji. Bada ten motyw poprzez swoje oryginalne podejście wizualne, często poszukując nowych sposobów przedstawiania abstrakcyjnych więzi i doświadczeń emocjonalnych w swojej praktyce.

Zafascynowana poszukiwaniem wewnętrznego zrozumienia, Jaskelytė czerpie inspirację z natury, obserwując jej detale zarówno mikroskopowo, jak i z wysokości, jakby z chmur. Te eksploracje przekładają się na jej sztukę, tworząc kompozycje bogate w warstwy wrażeń i spostrzeżeń. Jej twórcze spojrzenie koncentruje się na niewidocznych połączeniach porównywalnych do złożonych sieci grzybowych, sugerując, że interakcja i wymiana nieustannie zachodzą pod powierzchnią tego, co widoczne.

Na jej prace wpływa intuicyjny dotyk, delikatne nakładanie kolorów oraz elastyczność w różnych mediach. Ciało jej twórczości obejmuje badania nad połączeniami między ludźmi, zwierzętami, a nawet tajemniczymi, niewidzialnymi sferami. Zachęca widzów do refleksji nad rozległymi, ukrytymi systemami, które stanowią podstawę naszej rzeczywistości. Jej prace były prezentowane na licznych wystawach solowych, zbiorowych oraz w projektach artystycznych.

O tym dziele+

Obraz przedstawia teksturowaną powierzchnię, która przypomina organiczną, być może zniszczoną formę. Paleta kolorów jest głównie ciemna, z odcieniami czerni i brązu, podkreślona akcentami pomarańczowymi i zielonymi, które sugerują oksydację lub mech. Tekstura jest szorstka i nierówna, co zapewnia dotykowe poczucie głębi. Subtelne falowania i szczeliny tworzą niemal topograficzne wrażenie. W niektórych miejscach tekstura kondensuje się w to, co można zinterpretować jako sploty, splątane formy lub korzenie, wywołując naturalną, ziemistą esencję. Współgranie światła i cienia na teksturowanej powierzchni zwiększa wizualną złożoność, sprawiając, że wydaje się, jakby formy mogły powoli się przesuwać lub rozkładać.