Spotkajmy się na targach Affordable Art Fair: Hamburg, 5–8 listopada · Amsterdam, 25–29 listopada · Bruksela, 17–21 lutego

Dzieło we wnętrzu

Aiva Jaskelytė

Aiva Jaskelytė(56)

Wszystkie obrazy

Aiva Jaskelytė to artystka, której twórczość bada różnorodne stany psychiczne, które pobudzają jej wyobraźnię. Ukończyła studia magisterskie na Wydziale Sztuki Ludowej Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie, doskonaląc swoje umiejętności i rozwijając wyraźny styl artystyczny. W trakcie swojej kariery brała udział w różnych projektach artystycznych i wystawach, nieustannie podejmując ryzyko i eksplorując nowe, nieznane formy wyrazu.

Jako artystka interdyscyplinarna, Aiva Jaskelytė tworzy monumentalne obrazy, prace graficzne oraz obrazy na sztalugach. Motyw połączenia leży u podstaw jej twórczości, ponieważ uważa go za sposób łączenia myśli, idei i emocji. Bada ten motyw poprzez swoje oryginalne podejście wizualne, często poszukując nowych sposobów przedstawiania abstrakcyjnych więzi i doświadczeń emocjonalnych w swojej praktyce.

Zafascynowana poszukiwaniem wewnętrznego zrozumienia, Jaskelytė czerpie inspirację z natury, obserwując jej detale zarówno mikroskopowo, jak i z wysokości, jakby z chmur. Te eksploracje przekładają się na jej sztukę, tworząc kompozycje bogate w warstwy wrażeń i spostrzeżeń. Jej twórcze spojrzenie koncentruje się na niewidocznych połączeniach porównywalnych do złożonych sieci grzybowych, sugerując, że interakcja i wymiana nieustannie zachodzą pod powierzchnią tego, co widoczne.

Na jej prace wpływa intuicyjny dotyk, delikatne nakładanie kolorów oraz elastyczność w różnych mediach. Ciało jej twórczości obejmuje badania nad połączeniami między ludźmi, zwierzętami, a nawet tajemniczymi, niewidzialnymi sferami. Zachęca widzów do refleksji nad rozległymi, ukrytymi systemami, które stanowią podstawę naszej rzeczywistości. Jej prace były prezentowane na licznych wystawach solowych, zbiorowych oraz w projektach artystycznych.

O tym dziele+

Obraz przedstawia bogato teksturowaną powierzchnię, przypominającą surowy krajobraz lub widok z powietrza formacji geologicznych. Paleta kolorów dominuje w głębokich brązach, rdzy i odcieniach ciemnego fioletu, przerywanych okazjonalnymi akcentami niebieskiego i metalicznego złota. Całość daje poczucie starożytnych, utlenionych materiałów, być może metalu lub skały. Powierzchnia jest nierówna i wydaje się niemal skorodowana, tworząc złożoną grę cieni i świateł, sugerującą głębię i wymiarowość. Kompozycja jest abstrakcyjna, pozbawiona wyraźnych postaci lub obiektów, co zachęca widza do interpretacji sceny poprzez odczucia i spekulacje na temat naturalnych lub syntetycznych form. Użycie tekstury i koloru wywołuje visceralną reakcję, przypominającą widok ziemskiego rozkładu lub nieodkrytych złóż mineralnych.