Spotkajmy się na targach Affordable Art Fair: Hamburg, 5–8 listopada · Amsterdam, 25–29 listopada · Bruksela, 17–21 lutego
Aiva Jaskelytė

Aiva Jaskelytė(56)

Wszystkie obrazy

Aiva Jaskelytė to artystka, której twórczość bada różnorodne stany psychiczne, które pobudzają jej wyobraźnię. Ukończyła studia magisterskie na Wydziale Sztuki Ludowej Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie, doskonaląc swoje umiejętności i rozwijając wyraźny styl artystyczny. W trakcie swojej kariery brała udział w różnych projektach artystycznych i wystawach, nieustannie podejmując ryzyko i eksplorując nowe, nieznane formy wyrazu.

Jako artystka interdyscyplinarna, Aiva Jaskelytė tworzy monumentalne obrazy, prace graficzne oraz obrazy na sztalugach. Motyw połączenia leży u podstaw jej twórczości, ponieważ uważa go za sposób łączenia myśli, idei i emocji. Bada ten motyw poprzez swoje oryginalne podejście wizualne, często poszukując nowych sposobów przedstawiania abstrakcyjnych więzi i doświadczeń emocjonalnych w swojej praktyce.

Zafascynowana poszukiwaniem wewnętrznego zrozumienia, Jaskelytė czerpie inspirację z natury, obserwując jej detale zarówno mikroskopowo, jak i z wysokości, jakby z chmur. Te eksploracje przekładają się na jej sztukę, tworząc kompozycje bogate w warstwy wrażeń i spostrzeżeń. Jej twórcze spojrzenie koncentruje się na niewidocznych połączeniach porównywalnych do złożonych sieci grzybowych, sugerując, że interakcja i wymiana nieustannie zachodzą pod powierzchnią tego, co widoczne.

Na jej prace wpływa intuicyjny dotyk, delikatne nakładanie kolorów oraz elastyczność w różnych mediach. Ciało jej twórczości obejmuje badania nad połączeniami między ludźmi, zwierzętami, a nawet tajemniczymi, niewidzialnymi sferami. Zachęca widzów do refleksji nad rozległymi, ukrytymi systemami, które stanowią podstawę naszej rzeczywistości. Jej prace były prezentowane na licznych wystawach solowych, zbiorowych oraz w projektach artystycznych.

O tym dziele+

Obraz prezentuje bogatą, teksturowaną powierzchnię z dominującą ciemną paletą, przerywaną akcentami żywego pomarańczu oraz subtelnymi odcieniami niebieskiego i fioletowego. Tekstura wydaje się szorstka, niemal organiczna, przypominająca surowy teren wulkaniczny lub chropowatą powierzchnię pozaziemskiego ciała. Centralnym elementem jest świecąca szczelina, emitująca intensywne pomarańczowe światło, które zdaje się pulsować ciepłem na tle chłodniejszych, cieniowanych okolic. To centralne światło jest otoczone nieregularnym, labiryntowym konturem, dającym wrażenie ognistej szczeliny na ciemnej powierzchni. Ogólny efekt jest zarówno tajemniczy, jak i fascynujący, wywołując poczucie dynamicznego ruchu w spokoju kompozycji.